Σαββάτο βράδυ στην άκρη της πόλης...

"Επίθεση με αβγά δέχθηκε πριν λίγες μέρες η συγγραφέας Σώτη Τριαντάφυλλου, όταν ομάδα 5 ατόμων εισέβαλε σε πολυχώρο στα Εξάρχεια όπου λάμβανε χώρα παρουσίαση βιβλίου της. Οι δράστες υποστήριξαν ότι αυτές τις παρουσιάσεις πρέπει να της κάνει στο Κολωνάκι και όχι στα Εξάρχεια." Πηγή - Σκάι.

Η Σώτη...χμμμ, ίνδαλμα και ανομολόγητη ονείρωξη των απανταχού αριστεριστών. Και δική μου φυσικά. Χάθηκα αρκετές φορές στο ασθματικό beatnik γράψιμό της: στο Σαββάτο βράδυ ..., στο Εργοστάσιο Μολυβιών, στη Φτωχή Μάργκο, στο Γράμμα από την Αλάσκα. Γοητευτική και πνευματώδης, ενδιαφέρουσα και προκλητική, ίσως ιδανική σύντροφος για μια αντικομφορμιστική συμβίωση σε ένα δυάρι κάπου στα Εξάρχεια (εδώ συμβολισμός και ρεαλισμός συνυπάρχουν για όσους με γνωρίζουν)...

Ένα από τα τελευταία γραπτά της (δείτε εδώ) προκάλεσαν τα (α)χρηστά αντιεξουσιαστικά ήθη των μπαχαλάκηδων της Πλατείας. Καταδίκαζε με αστική προσέγγιση τους βανδαλισμούς των χουλιγκάνων και των λοιπών μαλάκηδων δήθεν αναρχο-αντιεξουσιαστών του Floral. Ο φασιμός τους εκδηλώθηκε, αυτή τη φορά σε "συντρόφισσα" του χώρου. Και να 'μαστε όλοι εδώ να δικαιώνουμε (μέσα μας) τον μαλάκα αρχιφασίστα Άδωνι όταν μιλάει για "ακροαριστερό φασισμό". 

Είναι τραγικό!

Υ.Γ. Η ονείρωξη συνεχίζεται Σώτη, έστω και σε τριάρι στα Πετράλωνα...

Καθημερινότητα: "Παίγνιο" ή Παιχνίδι;

Ζητούν την άποψή μου αρκετά συχνά. Και σχεδόν πάντα κάνουν αυτό που έχουν στο κεφάλι τους, δηλαδή το αντίθετο...Τότε γιατί στη ζητούν θα μου πείτε; Άγνωστον. Το πιθανότερο για να να ανατροφοδοτήσουν την υπαρξιακή τους εντροπία. Ή απλά για να με ταλαιπωρήσουν, ποιος ξέρει, η διαστροφή έχει αμέτρητα παρακλάδια. Σε κάθε περίπτωση, αποφεύγω πλέον να δίνω "συμβουλές" με την κλασική έννοια αλλά προσπαθώ απλά να κατανοήσω και να τους βοηθήσω να αντιμετωπίσουν τις καταστάσεις ως "παίγνιο" και όχι ως παιχνίδι!

Η Θεωρία Παιγνίων, αφού καταξιώθηκε ως η σύγχρονη θεμελίωση της οικονομικής, φιλοδοξεί πλέον να ενοποιήσει όλες τις κοινωνικές επιστήμες [Βαρουφάκης, 2007]. Από τα μικρά προβλήματα της κοινωνίας μέχρι τα μεγάλα φιλοσοφικά αινίγματα. Εντάσσει τον εαυτό της στα φαινόμενα που καλείται η ίδια να εξηγήσει [Nash J.F., 1954]. Αντίθετα με τις άλλες προσεγγίσεις στην κοινωνική επιστήμη, η Θεωρία Παιγνίων υποθέτει ότι κανείς δεν κάνει πράγματα που δεν θα έκανε αν τη γνώριζε! Οι κοινοί άνθρωποι εμφανίζονται σ' αυτήν ως θεωρητικοί και οι θεωρητικοί ως κοινοί άνθρωποι; Και αν η υπόθεση αυτή ισχύει ποιο είναι το θεωρητικό μοντέλο που ακολουθώ ως καθημερινή πρακτική; Πως δρω και ενεργώ σε περιβάλλοντα συνεργασίας ή ανταγωνισμού; 

Βασικά στα 36 μου έχω καταλήξει σε 3 βασικούς άξονες βιωματικής δραστηριοποίησης και διαχείρισης της καθημερινότητας και των σχέσεων με τους γύρω μου:

1. Είμαι ανταγωνιστικός με αυτούς που με ανταγωνίζονται.
2. Συγχωρώ όσους μου ζητούν συγνώμη, και
3. Συνεργάζομαι με όσους μου προσφέρουν συνεργασία.

Προφανώς δεν θα πρέπει κάποιος να ερμηνεύσει τα παραπάνω υπό το πρίσμα της χριστιανικής - μικροαστικής ηθικής. Αυτό θα οδηγούσε ενδεχομένως σε αφορισμούς και λανθασμένα συμπεράσματα. Δεν προτείνω τίποτα το φιλοσοφικό. Απλά ένα δεκανίκι επιβίωσης στο "παίγνιο" της καθημερινότητας. Έτσι να το δείτε.

Κρεατοεθνικισμός (Meat Nationalism)

 

Ο κ. Βασίλης - γύρω στα 55 - είναι υπάλληλος του τμήματος κρεάτων (παλιά θα είχε χασάπικο)  σε supermarket μεγάλης πολυεθνικής στην πόλη μου. Ο ακόλουθος διάλογος (σχεδόν αυτούσιος) έλαβε χώρα μπροστά μου σήμερα το μεσημέρι:

- Μου βάζετε σας παρακαλώ ενάμιση κιλό σπαλομπρίζολο και μισό κιλό ορτάμπελη, ντόπια;

 - Βεβαίως μανδάμ.

 - Είναι σίγουρα ντόπιο;

 - Μα τι λέτε κυρία μου, σας παρακαλώ. Φυσικά και είναι ντόπιο, δικά μας είναι τα κρέατα, στο Σανταμέρι βοσκάνε... Φέρνουμε εμείς τα παλιοεισαγόμενα;;;

 -----------------------------------------------

 Διάλογοι που έχουν στοιχειώσει τις παιδικές μας μνήμες και συνεχίζουν να δίνουν τροφή για σημειολογική και φιλοσοφική ενδοσκόπηση. 

Επιστημονικές έρευνες έχουν δείξει πως αν όλα τα σφάγεια που καταναλώνονται ετησίως στη χώρα μας ήταν ντόπια, τότε στις κεντρικές πλατείες των πόλεων θα επικρατούσαν καθημερινά σκηνές από προεκλογικές συγκεντρώσεις του ΠΑΣΟΚ το '81, με τη διαφορά πως το κοινό θα απαρτίζετο από  μοσχάρια, αγελάδες, αμνοερίφια, τραγοκάτσικα, κ.α. συμπαθή τετράποδα που θα επευφημούσαν βελάζοντας (Όχι και οτι τα κομματόσκυλα δεν πράτουν αναλόγως ...). Οι αστροναύτες δε από τους διαστημικούς σταθμούς θα ανέφεραν την έναρξη της σύγχρονης εποχής των παγετώνων, θεωρώντας λανθασμένα ως παγόβουνα τις άσπρες προβειές που θα κάλυπταν το ήμιση σχεδόν της ελληνικής επικράτειας.

Το φαινόμενο του κρεατοεθνικισμού αναπτύχθηκε παράλληλα με την ιδεολογία του πολιτικού εθνικισμού του οποίου οι υποστηρικτές τείνουν να βλέπουν το έθνος σε ένα πλαίσιο πολιτικής νομιμότητας - το οποίο πιθανόν να προέρχεται από την θεωρία του Ρομαντισμού περί πολιτιστικής ταυτότητας - με το "φιλελεύθερο" επιχείρημα ότι η πολιτική νομιμότητα προέρχεται από ένα συγκεκριμένο πληθυσμό, τον γηγενή [wikipedia]. Οι κρεατοεθνικισταί βέβαια, μεταλλάσουν το πολιτικό περιεχόμενο του όρου εστιάζοντας σε ένα υποσύνολο των οντοτήτων που διαβιούν στην χώρα μας, και συγκεκριμένα στα κτήνη. Αποκτηνωμένοι οι ίδιοι ιδεολογικά και υπαρξιακά αναλαμβάνουν τον ρόλο του επισιτηστικού καθοδηγητή της κοινής γνώμης μπολιάζοντάς την με τις αξίες της ελληνικής καθαρότητας  και των ελευθέρας βοσκής αγνών ελληνικών αμνοεριφίων. Το αποτέλεσμα καταστροφικό: Εκατομύρια συμπατριωτών μας ανίκανοι να χρησιμοποιήσουν τους νευρώνες του εγκεφάλου τους πέρα από τον ιππόκαμπο, καταναλώνουν το ντόπιο τοξινοαναθρεμένο - με πλήρη απουσία ελέγχων - σφαχτάρι, ανατριχιάζοντας παράλληλα με την προοπτική κατανάλωσης "φράγκικων" βοοειδών και αμνοεριφίων που θα ήταν μεγαλωμένα τουλάχιστον με τους στοιχειώδεις ελέγχους. Η συνείδηση όμως ευφρένεται και η ψυχή τέρπεται μετά το τελικό ρέψιμο - φυσιολογική κατάληξη της μάχης του ντόπιου ανθρώπου με το ντόπιο κτήνος - χαρίζοντας στον μύστη ολίγες έστω στιγμές ευδαιμονίας.

- "Άλλο πράμμα κυρία μου το ντόπιο, τ΄άλλα τα εισαγόμενα σκινιάζουν, το καταλαβαίνει η νοικοκυρά και δεν τα ξαναπαίρνει" είπε ο κυρ Βασίλης και κατέβασε με δύναμη το μπαλτά στο άτυχο σφάγειο...

Υ.Γ. Στοιχειωμένος δίσκος και στη φωτογραφία...

This Charming Man...Mr. Morrissey

Για όλους εμάς που "ταξιδέψαμε" για σχεδόν 30 χρόνια παρέα με τον μεγαλύτερο ίσως ποιητή της ποπ, η είδηση της κατάρρευσής του στη σκηνή του Σουίντον μας γεμίζει με θλίψη. Ο 50χρονος άνδρας που μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με αναπνευστικά προβλήματα κουβαλούσε μαζί με την ενηλικίωσή μας, το ντελικάτο όργωμα στις ψυχές μας και την γλυκιά μελαγχολία των γκρίζων Κυριακών. Πολύ βαρύ φορτίο ακόμα και για έναν ποιητή...

Everyday is like sunday

Everyday is silent and grey

50.000 "τραγικά" κλικ...

Φτάσαμε στα 50.000 "τραγικά" κλικ, οι περισσότεροι παλιοί φίλοι είναι εδώ έστω και ως παρατηρητές. Και οι καινούριοι κι αυτοί εδώ. Όλα καλά λοιπόν...

Ο Κόσμος Ανάποδα (Μουσική για παιδιά και μεγάλους)

Στον καλό μου φίλο bastakas χρωστάω την ανακάλυψη του παιδικού; CD "Ο Κόσμος Ανάποδα" σε μουσική Α. Αγγέλου και στίχους Ε. Σίνη, με συμμετοχή Σ. Σακκά, Σ. Μάλαμα, Μ. Θωίδου, Τ. Δασκαλόπουλου, Δ. Παναγιωτοπούλου, Σ. Αχλάτη, κ.α. Επιτέλους, παιδικό τραγούδι με φαντασία, λυρισμό, αξιοπρέπεια, σε μια εποχή που κυριαρχούν η απόλυτη σκατίλα των "Zουζουνιών" και οι εβηβικές ονειρώξεις με την κα(β)λίφωνη ξανθιά αοιδό των "Mazoo and the Zoo".  Με 10 ευρώ παίρνετε στο παιδί σας μουσική εφάμιλλη της Λιλιπούπολης (ναι, τολμώ και το λέω). Για περισσότερες πληροφορίες και παραγγελίες δείτε εδώ.

Πάρτε μια γεύση από μάγισσα Σκουποξυλάνθη:

 (Αχ αυτός ο πάνθηρας, και τι δεν συμβόλιζε κάποτε...) 

Συνάντησα έναν φίλο απ' τα παλιά την προηγούμενη εβδομάδα. Μαζί αρκετά χρόνια σε πορείες, αριστερά σχήματα, κρασοκατανύξεις. Ήταν ο μοναδικός άνθρωπος που θα ακολουθούσα σε οργανωμένη δράση, για τέτοια χαρισματική προσωπικότητα μιλάμε. Με το τέλος των σπουδών έχασα τα ίχνη του. Σαν να εξαφανίστηκε από τον ευρύτερο αριστερό ριζοσπαστικό χώρο και να ετοίμαζε την επόμενη κίνησή του...Μυστήριο.

Τον ξανάδα το Σάββατο το βράδυ, γερασμένο, αγνώριστο, καρικατούρα του παλιού του εαυτού, ντυμένο στην τρίχα να πίνει ποτάκια σε εκδήλωση υποψήφιου βουλευτή του ΠΑΣΟΚ (το πως βρέθηκα εκεί είναι άλλη ιστορία). Ο 24χρονος επαναστάτης που άφησα πίσω μου δούλευε στο γραφείο του βουλευτού στρατολογώντας εθελοντές. Ήταν εμφανής η αμηχανία του μόλις με είδε, απ' όλους εκείνους τους πρασινοφρουρούς μόνο εγώ τον ήξερα πραγματικά ή μήπως όχι. Μιλήσαμε αρκετή ώρα κυρίως για τα παλιά. Για τα ξύλα στους Πασόκους και τους δεξιούς φλώρους, για το πανώ με τα συνθήματα, για τα μπάχαλα στα Πανσπουδαστικά, για τις πολλές γκόμενες που τον τριγύριζαν, για τη ζωή μας όλη. 

Ύστερα έφυγα γρήγορα. Χρειάστηκα μπόλικη ώρα να συνέλθω, ήπια κανα-δυο μπυρίτσες στο παλιό μου στέκι στην Πλατεία και μελαγχόλησα... Ήταν ένα δεκανίκι οι αναμνήσεις αυτές, γιατί να καταρρέουν όλα ρε πούστη μου; Μα όλα; 

Είναι τραγικό...

Αποτίμηση Εκλογικού Αποτελέσματος

Κωδικοποιημένα και υποκειμενικά, όπως τα σκέφτομαι χωρίς βερμπαλισμούς και επεξεργασία:

• ΠΑΣΟΚ: Μη αναμενόμενη η έκταση της διαφοράς (10,5 μονάδες), είχα προβλέψει 41,5 - 42%. Ο Γιώργος φαίνεται πως έχει ενεπνεύσει μεγάλες ελπίδες σε όλα τα κοινωνικά στρώματα. Μιλάω με αρκετούς ανθρώπους (αριστερούς ανθρώπους - εκτός ΚΚΕ) που ψήφισαν Γιώργο και όχι ΠΑΣΟΚ. Δική μου εκτίμηση είναι ότι τελικά θα τον βουλιάξει το "βαθύ" ΠΑΣΟΚ (βλ. πρασινοφρουροί, κλαδικές, ημέτεροι, κλπ).
• ΝΔ: Και πιο κάτω να πήγαινε δεν θα ήταν έκπληξη. Ίσως η χειρότερη κυβέρνηση της τελευταίας 35ετίας (ακόμα και από αυτή του Δράκουλα). Ελπίζω να υπάρξει η πολυπόθητη διάσπαση και να ξεμπερδέψουμε επιτέλους με τη δεξιά στην Ελλάδα (μ' αυτό το πλευρό να κοιμάσαι, θα μου πείτε). Δίκαιος ο χαρακτηρισμός "επάρατος Δεξιά". Αισχροί και ανίκανοι σε όλα τα επίπεδα.
• ΚΚΕ: Γενναία και ειλικρινής η ομολογία της αποτυχίας (μια μονάδα κάτω σε τέτοιες συνθήκες) από την κ. Αλέκα, το ύφος της τα έλεγε όλα. Ας προσέχατε. Προσοδοκώ συρρίκνωση του σταλινικού - δογματικού - κόμματος σε χαμηλότερα ποσοστά (έπειτα από τους αναπόφευκτους θάνατους των γερόντων), με τελική κατάληξη την ισχνή έως ανύπαρκτη παρουσία του (αν και μεταξύ μας πιο πιθανή μου φαίνεται η διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ...).
• ΛΆΟΣ: Επικίνδυνο. Λαϊκισμός - φασισμός - δημαγωγία σε υψηλή δοσολογία. Ο μαλάκας ο Καραμαν - Αλής έφερε τους φασίστες στο Κοινοβούλιο. Προβληματίζομαι σοβαρά, δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει.
• ΣΥΡΙΖΑ: Μα καλά δεν διαλύθηκε; Έ Αλέκα μου; Ο σύγχρονος, προοδευτικός, υψηλού μοφωτικού επιπέδου αριστερός άνθρωπος στήριξε τελικά τον Αλέξη. Δεν αρκεί το 4,6%. Να ξεκινήσει κουβέντα για να πεταχτούν οι γραφειοκράτες εκτός κόμματος. Δεν είμαστε ΚΚΕ εδώ. Να ενσωματωθούν οι 23 συνιστώσες σε έναν ενιαίο πολιτικό και όχι ακραίο λόγο αλλιώς να πάνε στο καλό. Εδώ είναι σκεπτόμενοι μορφωμένοι άνθρωποι, όχι πρόβατα ή Αντιεξουσιαστική Κίνηση με 200 απόψεις από 200 ανθρώπους. Σε κάθε άλλη περίπτωση το παιχνίδι χάθηκε.
• ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ: Συμπαθής ο κ. Χρυσόγελος (αντίθετα με τον άλλον τον μαλάκα τον Τρεμόπουλο), χρειάζεται ο λόγος των Οικολόγων. Προφανώς και θα απασχολεί περισσότερο το θέμα της Οικολογίας τους μήνες που έρχονται. Και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί είναι επίκαιρος ο λόγος του ΚΚΕ με αναφορά στο '17 και δεν είναι επίκαιρος και σημαντικός ο λόγος των Οικολόγων. Εύχομαι να πάνε καλύτερα στο μέλλον. Η απλή αναλογική είναι επιτακτική απαίτηση πλέον.

Είπα και εδήλωσα και αμαρτία ουκ έχω...

Έχουμε ρεύμα!

( Πραγματικός διάλογος μεταξύ υπαλλήλου της ΕΔΗΚ και του προέδρου του κόμματος Γιάννη Ζίγδη πριν από τις εκλογές του '81)

Υπαλλ: Πρόεδρε, έχουν μαζευτεί οι ψηφοφόροι σου , βγες να τους μιλήσεις.

Ζίγδης: Ναι Παναγιώτη, βγαίνω. Πόσοι μαζεύτηκαν;

Υπαλλ: Ε, Πρόεδρε, ξέρεις τώρα, κανά 7 - 8 άνθρωποι είναι.

Ζίγδης: Μμμ, έχουμε ρεύμα φέτος...

Στα ύψη εκτοξευθήκαμε με τις εκλογές... 

Εκλογές 2009 - Προγνωστικά

Κατανομή Εδρών (υπολογισμός tragedian):

Ν.Δ. 96, ΠΑΣΟΚ 154, ΚΚΕ 22, ΛΑΟΣ 17, ΣΥΡΙΖΑ 11

 (Αν μπουν οι Οικολόγοι τότε οι έδρες γίνονται: 93, 150, 21, 16, 11, 9 και αρχίζουν τα πανηγύρια...)

Επιτέλους αυτό που περιμένατε. Η εκτίμηση του tragedian!

(Χεστήκαμε θα μου πείτε...)